همیشه پوشک گرفتن امیرعلی برام یه کابوس شده بود فکر اینکه خونه رو کثیف کنه و این چیزا اذیتم می کرد اما حالا می فهمم که اونقدرها هم سخت نبود اگه به وقتش و با حوصله این کار انجام بشه نه تنها بد نیست تازه خیلی هم خوبه چون احساس می کنی کوچولوتت بزرگتر شده و تازه خودشم از پوشک نجات پیدا می کنه واسه همین از چند روز پیش شروع کردم البته دو ماه قبل این کارو می خواستم انجام بدم اما موفق بنودم چون هم خودم همت درست و حسابی نداشتم هم امیرعلی آمادگیشو نداشت یکی دو روز باهاش کلنجار رفتم اما دیدم نمی شه بی خیال شدم وروجک کارشو که می کرد می یومد می گفت مامانس دیس کدم گاهی وقتا هم چون خودم زیاد جدی نبودم دیرتر یادآوری می کردم خوب بچه ست دیگه نمی تونه کنترل کنه خلاصه الان خودم تصمیم جدی گرفتمو اونم خدارو شکر خیلی خوب همکاری کرد دو روز اول زود به زود بهش می گفتم و یه ربع به یه ربع می بردمش دستشویی اما بعد شد نیم ساعت نیم ساعت الان که خودش می گه هم شماره یک هم شماره دو شو اوایل برای شماره دو می گفت امی امی پوسک یعنی امیرعلی رو پوشک کن اما من تحویل نگرفتم می گفتم نه باید بری دستشویی آخه خواهرزاده من الان سه سال و نیمشه اما با وجود این برای این کار باید پوشکش کنند دیگه من نذاشتم این کار براش عادت بشه روز اول که این کارو کرد یه جیغی کشید که نگو طفلکی ترسیده بود براش تازگی داشت اما حالا خودش می یاد به من می گه حتی سعی می کنه شلوارشو خودش دربیاره بن همیشه تشویقش کردم عاشق آب بازیه و وقتی دستشویی می کنه و می شورمش شیر و باز می کنم و بهش می گم اینم جایزه پسر گلم که خودش اومده دستشویی و می ذارم تا چنددقیقه با آب بازی کنه الانم هوا گرمه و مشکلی پیش نمی یاد اینجوری اونم تشویق می شه شبا من پوشکش می کنم هرچند خداروشکر شب ادراری نداره اما من فغلاٌ شبا پوشکش می کنم اما صبح که بیدار می شه پوشکشو باز می کنم می بینم که تمیز تمیز بعد می گم برو دستشویی اونم میره خلاصه از پسر گلم که اینقدر تو همه چی با مامانش همکاری می کنه ممنونم هم طفلکی تو شیر گرفتن اذیتم نکرد هم اینجا در عرض پنج شش روز راه افتاد ممنون گلم که اینقدر آقایی
      

امسال بالاخره بعد از مدتها تصمیم گرفتیم دسته جمعی بریم شاندیز جایی که پارسال تقریباٌ هر دو هفته یه بار تابستون می رفتیم نمی دونم امسال چرا این اتفاق نیوفتاد البته یه دلیلش فوت مامان بزرگ بود که پارسال همه بیرون شهرای تابستون همراهمون بود و امسال جاش خالی بود دیگه از روزی که برای سیزده به در رفتیم بیرون و نرفته برگشتیم چون خبر فوت مامان بزرگو شنیدیم حس و حال بیرون رفتن برای هیچکدوممون نمونده و هیچکس هم علاقه ای به بیرون شهر اونم شاندیز که اون همیشه با ما بودو نداره اما خوب به اصرار یکی از فامیلای نسبت نزدیکمون که اونم همیشه با ما بود رفتیم تو ورورجکم خیلی شیطونی کردی و با علیرضا دایی مسعود بازی می کرد ی این علیرضا خیلی به تو علاقه داره و با وجود ارشیا و امیرمهدی همش دنبال تو بود تا اومدن اول تو رو از من گرفت و باهات رفت کنار جوی آبی که اونجا از زیر تختا می گذشت و یه گوشه ای که کسی اذیت نشه شروع کرد به مراسم سنگ اندازی تو هم که حسابی حال کرده بودی و به هیچ قیمتیم راضی نبودی این کارو بزاری کنار ای وروجک من همش می گفتی عییا بندازم دوبایه بندازم یعنی علیرضا بندازم دوباره بندازم